Yangın, kaza vb. durumlar karşısında, karşılaşılan zararın temini için yapılan sözleşme. Elektrik hattında kaçak veya tehlikeli akımı kesen, yangının çıkmasını önleyen mekanizma. Bi çook sigorta türü var : Trafik, yaygın, deprem, kaza ve hayat sigortası gibi. İnsanlığın dünya ve âhiretteki tek ve yegâne “sigortası”! (= garantisi) Allah. Çünkü O, âlemlerin Rabbi. Hâliq. Hâfız, vb. = Esmâ-ül Hüsnâ. Bu “sigortanın”! kavlî (= sözlü) karşılığı : “Lâ ilâhe illâ-l Allah ve Rabbim Allah.”; fiilî karşılığı : iyilik (= sâlih amel). Her kötü söz, eylem veya fiil, bu “sigortayı attırır”!; şirk ise paramparça eder. İnsan, söylediği her kötü sözden; yaptığı her eylem veya fiilden sonra tekrar (tövbe edip), “Lâ ilâhe illâ-l Allah ve Rabbim Allah.”, demeli; tekrar doğru istikâmete (= sırât-ı müsteqîme) girmelidir. Bu, hem kişilerin, hem de kişilerin kurduğu organizasyonların (= dernek, vakıf, STK, okul, şirket, siyasî parti, devlet, vb.) yoldan çıkmaması (= sapıtmaması) için garantili tek sigortadır....
İnsan-insan; insan-toplum; insan-devlet ilişkileri. İnsanın, toplumun alt organizasyonları, dernek, vakıf, cemaat, tarikat ve STK’larla ve toplumun en üst/çatı örgütü olan devletle ilişkileri; ama aslâ halka ilişkiler (= PR) değil. Çünkü PR, örgüt (= STK, şirket, devlet) çıkarına (= kâra) odaklı bir ilişkidir. Tüm bu ilişkileri kuran da sürdüren de insandır. (= birey veya ferttir.) İnsan, kendi kendine yeten bir canlı değil; maddî-manevî ihtiyaçlarını temin için kendi gibi insanlarla bir arada yaşamak ve onlarla yardımlaşmak (= iş ve güç birliği yapmak) zorunda. Yardımlaşma, karşılıklı bir ilişkidir; bu ilişki sürerken çoğu zaman, taraflar âdil olmuyor. Bazı insanlar, bazı insanları kullanıyor veya zulmediyor. Ortada bir zulüm (zâlim) varsa, mazlum (= zulme uğrayan) da vardır. Zâlim, zulmünü sadece insanların bedenine yapmıyor, ruhuna da yapıyor. İnsanların fiilen/bedenen çalışmasının (= fizikî emeğinin) karşılığını hakkıyla vermemek, ekonomik sömürüdür de, onların zihin (= ...
Yorumlar
Yorum Gönder